Przypomnijmy, że w poprzednim sezonie zremisowaliśmy na wyjeździe z Valhallą, a cenny 1 punkt zagwarantował gospodarzom właśnie Szymon, który wygrał z Elim w podobnie szalonym stylu. Od tego czasu Eli cierpi na tzw. syndrom PiSowca, teraz jego los podziela też Koniu. Ruten natomiast cierpi na syndrom Ponurego Brodacza (porażka z Maciejem we wspomnianym wyżej remisowym meczu z 1 sezonu) oraz od teraz na syndrom Hani (nie była to pierwsza porażka Rutena z tą zawodniczką, jakiś czas wcześniej Hania ograła go na turnieju w Delano). Wygląda więc na to, że za około 2 sezony nie będziemy mieli składu na mecz z Valhallą, bo każdy będzie cierpiał na syndrom związany z traumatyczną porażką z jednym z zawodników tej drużyny …

Po konsultacji z kapitanem doszliśmy do wniosku, że za porażkę obwiniamy po całości Konia i jego “kabaretową” formę. Koniu jest też winny kiepskiej formy Rutena w tym meczu, gdyż w drodze na mecz zagadał naszego Prezesa Ławy, uśpił jego czujność opowiadając o tym, jak 3 lata temu pojechał Korbana w Unrealu i tym samym podał go kanarom jak na patelni. Ruten uboższy o 140 złociszy nie czuł już wiatru w żagle…

Podsumowując całe to sportowe widowisko, jakim był mecz Weteranów z Valhallą, najlepiej będzie zacytować słowa Macieja, które w szoku jeszcze będąc wypowiedział na koniec: “To nasza pierwsza w historii wygrana z nie-żeńską drużyną”

Na koniec nutka nadziei: Koniu dotknięty porażką postanowił zakończyć 3-miesięczną przerwę w treningach i szarpnął się nawet na tarczę sizalową! Na zdjęciu obok widać euforię w związku z sensacyjnym zakupem! No, to teraz już jesteśmy spokojni…

Nasz plan podboju Konina i związany z nim sukces oparliśmy głównie na doskonałemu przygotowaniu logistycznemu. Rozpoczęliśmy od zgrupowania na Rondzie Śródka, gdzie na stacji benzynowej Eli zaopatrzył się w wysokooktanowe paliwo, a reszta zespołu też w paliwo, jeno wysokoprocentowe, co by animuszu sobie dodać i drżenie rąk powstrzymać. Warto tu zacytować słowa, które na mityngu dartowo-alkoholowym wypowiedział kiedyś Yunnan w poetyckim nastroju będąc: “Każdy mistrz ma swą tajemnicę, ja bez browara lotki nie chwycę”.

Warunki samej podróży mieliśmy doskonałe. Sączyliśmy wspomniane wyżej napoje, wszyscy byli zadowoleni, a jako że Eli odpalił nawigację GPS, nikt nie stresował się tym, że Ruten zaserwuje wycieczkę krajoznawczą. Warto wspomnieć o niesłychanie barwnym gawędziarstwie, jakim raczył nas Ciapek. W swym niekontrolowanym słowotoku poruszył szereg godnmych uwagi wątków, w tym historię jego romansu z sąsiadką, która później gziła się z jechowym, który to ciągle w pracy czytał biblię i jadł paprykarz. W historię tego mezaliansu Ciapek sprytnie wplątał krótką naukę pt. “Jak wyrwać kobietę proponując jej naprawę bojlera gazowego”. A potem już tylko rutynowa przerwa na siku (Hans wytrzymał prawie 50km w agonalnym stanie w związku z silną potrzebą, to nowy rekord naszych wypraw) i dumnie przekroczyliśmy lekko chwiejnym krokiem próg pubu Sekret.

Nie ma się co szczypać, Drimtimowcy zawsze dawali nam łupnia, zdziwił więc i nas i gospodarzy wynik po pierwszych czterech meczach singlowych: 3:1 dla nas! Szczęśliwcy to Ciapek, Eli i Hans. Niefart natomiast prześladował Holla, który w pierwszym legu objął prowadzenie trafiając D5, by później przegrać dwa następne legi, w końcówce których nie brakowało dramaturgii, każdy mógł trafić dabla… Zabrakło szczęścia Tomkowi, no ale zagrał pieknie, to fakt.

Dramaturgii nie brakowało także w meczach deblowych, które Weterani niestety przegrali każdy po 1:2. Szkoda zwłaszcza meczu Eli + Holl versus Sailor + Rafał. Eli mógł rozstrzygnąć mecz zapewniając Weteranom kolejny cenny punkt, miał ok. 200pkt przewagi nad pozostałymi graczami, wystawił dabla, ale niestety Holl wypalił się i zablokował kapitana na amen…Wygrywając oba deble gospodarze doprowadzili do remisu 3:3, stało się jasne, że będzie nerwówka. No i przegraliśmy wszystkie cztery nastepne single.

Za Holla wszedł Ruten, który w obu legach wystawił 32 ale nie miał okazji spróbować tam trafić – nie dał mu ich jego rywal Julek, który przy dablach był bezwzględny. Pozostała trójka przegrała w podobnym stylu. Te ostatnie single, jak i cały mecz pokazały, że Dream Team to drużyna o klasę lepsza, a jej zawodnicy są ograni, widać, że spędzają sporo czasu przy maszynach w Sekrecie. No cóż, nie udało się, mimo, że gospodarze okazali się jak zwykle gościnni i zapuścili w pubie naszą ulubioną składankę hitów. Pozostało nam spakować manatki, dopić bronki i liczyć na to, że w drodze powrotnej Ciapek znów opowie nam o swych miłosnych podbojach. Ale Ciapek jakoś pary z gęby nie chciał wypuścić… pewnie motyw z bojlerem przeszedł tylko raz hihi

Na koniec tego sprawozdania, aby dodać nieco kolorytu, zamieszczamy wersję Błażeja, o napisanie której go poprosiliśmy. Błażej ochoczo spełnił naszą prośbę, poniżej efekty:

;P

20 12 2006
Weterani S-U – Farutex     6:4 (13:10)

16 04 2007
Farutex – Weterani S-U     4:6 (13:15)

16 10 2007
Weterani S-U – Delano     5:5 (13:14)

29 11 2007
Delano D.T. – Weterani S-U 7:3 (16:9)

6 03 2008
Delano D.T. – Weterani S-U     5:5 (13:13)

18 05 2008
Weterani S-U – Delano D.T.     5:5 (14:12)

Weterani wystąpili w osłabionym składzie. Eli zmożony grypą ledwo stał na nogach, o tym jak mocno go “siekło” niech świadczy fakt, że po meczu deblowym sam się posadził na ławę, co więcej, za siebie wstawił do gry Rutena i tym samym kompletnie osłabił morale drużyny;)

Na meczu nie był obecny także Koniu, który wdał się w konflikt z prawem. Początkowo Koniu ściemniał, że nie będzie go bo spadł śnieg i musi jechać do babci odśnieżać ganek, ale szybko wyszła na jaw prawdziwa przyczyna jego nieobecności, a żeby tego było mało, dowiedzieliśmy się o tym z internetu! Oto link do wiadomości na ten temat:

http://wiadomosci.onet.pl/6457788,448,item.html

Skład drużyny gospodarzy również inny, niż się spodziewaliśmy. Brak Darka “Zelówy” to niewątpliwie duże osłabienie dla drużyny z Roosevelta. Nie ukrywamy, że sporą niespodzianką był dla nas wyjściowy skład, na jaki zdecydował się Johnson. Zabrakło w nim Endriu, którego zastąpił osobnik zwany Młodym. Zasadniczo pierwszy raz widzieliśmy Młodego na oczy, nikt z nas nie wiedział jak gra (no może oprócz Hansa, ale on się do tego przyznał dopiero po meczu, co Elemu za bardzo nie pomogło w wyznaczeniu wyjściowego składu, bo jak powiedział “Duce” w wywiadzie ze sobą: “Z wyznaczaniem składu problem jest taki, że dopiero po meczu wiadomo jak kto zagrał“. – co prawda to prawda).

Wszyscy byli ciekawi kim jest ten Młody, nie dość, że nikt go nie znał i nie wie jak gra, to jeszcze Młody był wiekowo niemłody,  a to dodatkowo zaintrygowało. Ciekawość przerodziła się z czasem w lekkie obawy, bo nasz kapitan przegrał z nim pierwszego lega. Podwójna 18-tka zaliczona przez Młodego pierwszą lotką wywołała wśród Weteranów pewne obawy odnośnie wyniku tego seta. Na szczęście Eli zachował zimną krew, doprowadził do remisu a w trzecim legu rozstrzygnął wynik na swoją korzyść zaliczając w grze o środki czerwonego bulla.

Ciapek z Hansem wygrali po 2:0 swoje mecze, Holl uległ Johnsonowi 1:2, więc ogólnie było dobrze, prowadziliśmy 3:1. W deblach obie drużyny zainkasowały po jednym punkcie i było już 4:2 dla nas. Zaczęła się nerwówka, ale raczej byliśmy pewni wygranej, widzieliśmy w końcu, że Hans nałożył kolejną warstwę kremu na dłonie.

Holl z Rutenem przegrali swoje mecze. Większe szanse miał Holl, ugrał jednego lega. Ruten z będącym tego dnia w wysokiej formie Johnsonem nie miał szans, co prawda miał w drugim legu trzy lotki na wystawionego “topa”, ale po pierwsze – w przypadku Rutena to jeszcze nic nie znaczy, a po drugie – w ogólnym rozrachunku Johnson był poza zasięgiem.

Przy stanie 4:4 rozgrywano dwa ostatnie pojedynki. Na lewej maszynie Hans z Gazą, na prawej Ciapek ze Strykiem. Hans trafił szajbę i odetchnął z ulgą zapewniając Weteranom remis. Pozostał ostatni mecz i przy stanie 1:1 w lokalu zapadła grobowa cisza. Słychać było tylko bulgoczącą w garnku na zapleczu wodę, w której niewątpliwie dochodziła biała kiełbasa, oraz te słynne jadowite cichacze, które z nerwów puszczał Ciapek. Jakże wszystkich sparaliżowało, kiedy okazało się, że w trzecim legu 45 lotek to dla obu darterów zbyt mało, aby skończyć lega. I było już wiadomo – gra o środki – o wszystko!

Ciapek rzuca pierwszy – jego strzała znikąd trafia w 25! Eli i inni Weterani stojący z tyłu podnoszą ręce w górę. Stryku ma żelazne nerwy, staje na lini rzutu i trafia 25, po czym rzuca ponownie i znów trafia 25! Delanowcy nie kryją euforii. Ciapek rzuca ostatnią lotkę w tym meczu, trafia o jedną kropkę od bulla i tym samym ustala wynik meczu na 5:5! Weterani czują stratę 2 pkt, Delanowcy czują, że uciekli katu spod topora. Obie drużyny tradycyjnie po meczu odczuły niedosyt. Ale po chwili wszyscy wykazują ogólne zadowolenie z wyniku i całego spotkania. Z wielu ust padają słowa: “Jak zwykle remis hehe”.

W meczu padł maks 180pkt autorstwa Hansa, oraz 32 “makdonaldy” w tym 1/3 wszystkich na koncie Rutena.

Wkrótce sprawozdanie z wyjazdu do Konina.